Kiedy mówimy o nisko cennych dobrach trwałych?

Przedsiębiorca może ująć swój prywatny samochód niescharakteryzowany w majątku zakładu do wydatków uzyskania dochodu, jeśli cena kupna owego pojazdu nie przekracza kwoty 3500 złotych.

Do sum uzyskania przychodu dołączamy te kwoty, które zostały wydane w celu utrzymania dochodu. Uwzględnia się w tego rodzaju grupy pojazdy będące elementami majątku prowadzonej aktywności gospodarczej.

Według ustawy za część majątku uznaje się wszelkie urządzenia z uwzględnieniem ich różnic funkcjonalnych, jeśli nie zostały one ujęte w wartości kupna dobra przez obecnego posiadacza. Takie urządzenia ze względu na ich stałe użytkowanie podlegają corocznym odliczeniom wartości zużycia.

Odrębna sytuacja dotyczy tak zwanych nisko wartościowych dóbr trwałych, czyli tych, których cena jest nie wyższa niż 3, 5 tysiąca złotych. Można je dołączyć do wydatków uzyskania przychodów bez obowiązku ujmowania ich w aktywach przedsiębiorstwa. Dlatego też pojazd prywatny może być odliczony od wartości uzyskania zysku. Nie określa to, iż dla owych nisko wartościowych maszyn nie można odejmować zużycia.

Reasumując przedsiębiorca ma swobodny wybór w kwestii zaliczenia dóbr o cenie mniejszej niż 3500 złotych do kosztów uzyskania przychodów bądź scharakteryzowania ich jako podstawę corocznej stopy zużycia.

Ewelina Uroda
www.gazetafinansowa.net