Uwaga na koszty okolokredytowe, czyli w jaki sposób banki omijają przepisy ustawy antylichwiarskiej

Większość osób skutecznie unika korzystania z pożyczek bankowych. Zdarza się jednak, że po prostu nie ma innego wyjścia i zachodzi konieczność podreperowania domowego budżetu za pomocą kredytu.

Założenia ustawy antylichwiarskiej

W 2006 roku została przyjęta ustawa, która zakładała, że pożyczkobiorcy powinni być chronieni przed działaniami bankowców. Chodziło mianowicie o obniżenie do minimum kosztów okołokredytowych i zabezpieczenie osób, które zdecydowały się na wzięcie kredytu przed zbyt wysokim oprocentowaniem. Założenie ustawy było proste – oprocentowanie pożyczki nie może być wyższe niż czterokrotność wysokości stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego. Postulaty jak najbardziej słuszne, jednak ich przestrzeganie pozostawia wiele do życzenia. Banki znalazły sposoby na to, żeby z jednej strony wykorzystać luki w ustawie, z drugiej natomiast manipulować pożyczkobiorcą. Pomimo konieczności ujawnienia mu wysokości oprocentowania w skali roku, czasami nie jest on do końca świadomy, na co się decyduje, podpisując umowę.

Stosowane przez banki praktyki

Pracownicy banku i ich współpracownicy – o tym za chwilę – wykazali się dużą pomysłowością, żeby nie powiedzieć kreatywnością, w celu obejścia postanowień ustawy antylichwiarskiej. Zaczyna się ona już na etapie gromadzenia danych o potencjalnym kliencie i przygotowania dokumentów. Brokerzy, czyli osoby, które pomagają pracownikom banku, to pośrednicy finansowi. Ich zadanie polega na zweryfikowaniu informacji o kliencie oraz kompletowaniu niezbędnych dokumentów. Za swoje usługi pobierają opłatę nazywaną doradczą.

Czym jest opłata przygotowawcza?

Oprocentowanie pożyczki nie wykracza poza ustawowy próg, ale banki pobierają prowizję za udzielenie kredytu, która w niektórych przypadkach może stanowić nawet 1/3 wartości całego kredytu. To nic innego jak kolejna metoda sztucznego windowania kosztów okołokredytowych, wyłudzania pieniędzy i rekompensowania sobie strat.

Należy poza tym wymienić wszelkiego rodzaju ubezpieczenia, opłatę za uruchomienie kredytu, opłatę za jego obsługę, opłatę za ocenę zdolności kredytowej… Lista może się okazać naprawdę imponująca.

Sposoby służące „obchodzeniu” ustawy antylichwiarskiej przez banki to przede wszystkim:

– pobieranie przez brokerów opłat za doradztwo,
– bardzo wysoka prowizja lub opłata przygotowawcza,
– ubezpieczenia kredytu i prowizje.

Tak naprawdę – pomimo ustawy antylichwiarskiej – niewiele się zmieniło. Kredyty gotówkowe nadal charakteryzują się wysokimi kosztami, tylko te, niestety, często bywają ukryte.

Na koniec refleksja skierowana do pożyczkobiorców. Należy uważnie przeczytać umowę przed jej podpisaniem i mieć świadomość, że pracownik raczej nie będzie bronił interesu klienta. Zaleca się więc postawę sceptycznej rezerwy. Miła obsługa nie powinna nikogo zwieść. Należy zawsze i bezwzględnie zachować ostrożność oraz dokładnie sprawdzać, skąd biorą się prawdziwe koszty kredytu. Jak mówi stare, mądre przysłowie – przezorny zawsze ubezpieczony.