PIT 37 samodzielnie i w małżeństwie oraz terminy

Przygotowanie i złożenie do urzędu skarbowego deklaracji podatkowej jest jednym z podstawowych obowiązków podatnika. Osoby fizyczne rozliczające swoje dochody mogą korzystać między innymi z zeznania podatkowego PIT 37. Jest to jeden z ustalonych wzorów, o których ustawodawca wspomina w art. 45 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Czyli specjalny dokument, który umożliwia przedstawienie wysokości osiągniętych dochodów lub poniesionej straty w danym roku podatkowym.

Deklaracja PIT 37 samodzielnie

Podstawową jednostką podlegającą zasadom i obowiązkom podatkowym jest podatnik. Definicję podatnika ustawodawca przestawił w akcie prawnym Ordynacja podatkowa z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późniejszymi zmianami). Zgodnie z nią podatnikiem jest konkretna (indywidualna osoba). Małżeństwo nie jest uznawane za podatnika, są jednak podatnikami – mąż i żona (indywidualnie).

Wyciąg z przepisów

Ustawa Ordynacja podatkowa art. 7 § 1:

„Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.”

Zgodnie z zasadami określonymi Ustawie podatek dochodowy od osób fizycznych (Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych Dz.U. 1991 Nr 80, poz. 350 t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1128) małżonkowie podlegają z zasady odrębnemu opodatkowaniu osiąganych przez nich dochodów. Mogą jednak na określonych zasadach rozliczyć się wspólnie.

Wyciąg z przepisów

Ustawa o PIT art. 6 ust. 1:

„Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.”

Rozliczenie wspólne małżonków w PIT 37

W świetle art. 6 Ustawy podatek dochodowy od osób fizycznych małżonkowie podlegający nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (art. 3 ust. 1  Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów – nieograniczony obowiązek podatkowy), które pozostają w związku małżeńskim oraz pozostający we wspólności małżeńskiej przez cały rok podatkowy (lub od dnia zawarcia związku do ostatniego dnia roku podatkowego) mogą być opodatkowani łącznie. W takim wypadku podatnicy powinni złożyć wspólny wniosek w zeznaniu podatkowym na przykład na deklaracji PIT 37.

W praktyce takie wspólne rozliczenie polega na opodatkowaniu łącznym od sumy dochodów małżonków, po uprzednim odliczeniu dla każdego z nich (odrębnie) kwot pomniejszających dochód. Podatek określa się w takim wypadku na imię obojga małżonków i w kwocie podwójnej wysokości podatku, którą oblicza się od połowy łącznych dochodów małżonków.

Wyciąg z przepisów

Ustawa o PIT art. 6 ust 2

„Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej: przez cały rok podatkowy albo od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego – w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego – mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.”

Więcej: Rozliczenie wspólnie z małżonkiem.

Termin składania deklaracji  – zasady podstawowe

Niezależnie od wyboru (indywidualnie czy wspólnie z małżonkiem) zgodnie z uregulowaniami Ustawy o PIT art. 45 ust. 1 zenanie podatkowe PIT 37 należy złożyć w za rok podatkowy, w terminie od 15 lutego do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Przy takiej interpretacji bezpośredniej PIT 37 za rok 2022 należałoby więc przygotować i złożyć od 15 lutego 2023 do 30 kwietnia 2023.

Wyciąg z przepisów:

Ustawa o PIT Art. 45 ust. 1:

”Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.”

Termin składania deklaracji – wyjątki i dodatki

Od tej zasady istnieją jednak pewne odstępstwa i reguły dodatkowe:

1. Deklaracje przed początkiem terminu:

Po pierwsze w przypadku jeżeli podatnik złoży deklarację przed początkiem terminu (tj. przed 15 lutego) to deklarację uznaje się za złożoną wraz z początkiem terminu tj. w dniu właśnie 15 lutego roku następującego po danym roku podatkowym. W praktyce jeżeli podatnik przygotuje więc i złoży deklarację PIT za 2022 rok przed 15 lutego 2023 roku, to organu potraktują ją jako złożoną 15 lutego 2023 i od tej daty będą liczyły się terminy np. w zakresie ewentualnego zwrotu z podatku.

Wyciąg z przepisów

Art. 45 ust. 1 Ustawy o PIT:

„Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.”

2) Święta i soboty:

Po drugie do zasad ogólnych Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy dołączyć ogólne zasady prawa podatkowego uregulowane w Ustawie Ordynacja podatkowa. Zgodnie z tym aktem prawnym istnieją szczególne zasady dotyczące terminów przypadających w święta i soboty. W takiej sytuacji termin zostaje przedłużony, na następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Dlatego w praktyce w przypadku jeżeli np. 30 kwietnia 2023 roku przypada w niedzielę, a 1 maja jest dniem wolnym od pracy to termin na złożenie PIT 37 upływać będzie dopiero 2 maja 2023 roku.

Wyciąg z przepisów

Art. 12 §5 Ustawy Ordynacja podatkowa

„Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej.”