Jak obniżyć koszty zatrudnienia pracowników w czasie kryzysu?

Od kilku lat wszystkie firmy walczy z problemami finansowymi. Głównie wpływa na to kondycja gospodarki na świecie. Nie ma już naiwnego, który wierzy w ,,zieloną wyspę. Każdy usiłuje racjonalnie gospodarować pieniędzmi, odkłada wszelkie nadwyżki, przeznacza je jedynie na konieczne zakupy. Gdy już nie można ciąć kosztów, a przychodów nadal nie ma, zwykle rozpoczynają poszukiwania pieniędzy wśród zatrudnionych.

Zwykle decyzje są naprawdę radykalne, to znaczy zwolnienie części kadry. Pracodawcy biorą pod uwagę osoby najmniej efektywne, których doświadczenie w branży jest krótki, a po ich zwolnieniu firma niewiele straci. Powinności zwolnionych pracowników przejmą ci, którzy jeszcze pracują. Może przynieść to odwrotny wynik, bowiem obarczony wieloma zadaniami pracownik, chcąc wszystkie wykonać, będzie działał, ale niedbale. Dlatego usunięcie całej kadry trzeba dokładnie przemyśleć. Czasami powinno się zacząć od mniej zdecydowanych postanowień. Jak to zrobić?

Niektóre firmy dysponują szerokim zapleczem socjalnym, proponują zatrudnionym opłaconą opiekę medyczną, dodatki na dzieci, premie według uznania i inne bonusy. Zwykle cykliczne rezygnowanie z dodatkowych wypłat już daje wyniki i powoli reperuje budżet firmy. Trzeba jednak przygotować zatrudnionych, że będą pozbawiani części wynagrodzenia i ustalić, że po poprawie sytuacji finansowej firmy nastąpi powrót do właściwego nagradzania. Wtedy zawrzeć należy swojego rodzaju porozumienie, które ureguluje sytuację na czas kryzysu w przedsiębiorstwie.

W ugodzie trzeba umieścić wiadomości, dlaczego zatrudnionych pozbawiono części honorarium oraz określić czas, w którym firma musi oszczędzać. Zarządzający nie może natomiast zapomnieć, że wraz z wprowadzeniem takiego porozumienia wydajność pracy może się zmienić, ponieważ wynagrodzenie jest dla wielu pracowników wielką motywacją do pracy. Nie musi się to zawsze kończyć zaprzestaniem współpracy, wystarczy wyjaśnienie, że nagromadziło się wiele komplikacji finansowych, firma zaciągnęła kredyty, itd. Aczkolwiek maksymalny czas obowiązywania porozumienia nie może wynosić więcej niż trzy lata.

Zazwyczaj na podpisanie porozumienia wyrażają zgodę pracownicy, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji materialnej lub w sytuacji, w której brak pracy przyniesie ogromne obciążenie dla domowego budżetu. Ci, którzy nie mają nic do stracenia odejdą pierwsi. Obie decyzje są dozwolone, ponieważ są wynikiem warunków zawartych w umowie o pracę.

Są też tacy przedsiębiorcy, którzy pozostawiają całą kadrę, ale proponują inne często niesprzyjające rozwiązania. Na przykład wysyłają pracownika na urlop bezpłatny (nie ma wyboru), choć pracownik wcale o to nie prosił. Lub sugerują zmniejszenie czasu pracy, co od razu spowoduje zmniejszenie honorarium.

Wiadomo jednak, że żadne z wcześniej opisanych rozwiązań nie będzie po myśli dla pracownika. Przysporzy mu tylko większego stresu i lęku przed utratą pracy. Zwykło się mówić, że umowa o pracę gwarantuje pewne i bezpieczne zatrudnienie. Jednak, jak pokazuje życie, w czasie załamania gospodarczego trzeba się spodziewać wszystkiego.

Justyna Błahut
www.gazetafinansowa.net