Czym są dodatnie lub ujemne różnice kursowe?

Firmy, których zobowiązania lub należności wyrażone są w walutach obcych w rozrachunkach podatkowych mają obowiązek przeliczyć je na złotówki. Występujące wówczas różnice podatkowe mają wpływ na wartość podstawy podatku.

Polskie normy podatkowe zabraniają ewidencji przychodów gospodarczych w walucie innej niż złotówki. Różnice kursowe obecne są w konsekwencji zmiany kursu waluty obcej pomiędzy datą zawiązania umowy a dniem realizacji płatności z niej wynikającej. Innym powodem jest zmiana wartości pieniężnych lub stanu środków własnych w walutach obcych. Określenie różnic kursowych polega na dwukrotnym przeliczeniu walut i zestawienie wyników. Pierwsze przeliczenie obliczane jest po kursie waluty panującym w dniu zawarcia umowy. Drugie zaś w dniu, w którym aktualny był inny kurs waluty i wynagrodzenie lub zobowiązanie zostało zapłacone. Różnicę kursową stanowi właśnie ta różnica, która wynikła z tych dwóch przeliczeń. Głównym wskaźnikiem dokonania wyceny kursu waluty jest rzeczywiście zastosowany kurs, czyli kurs banku, w którym właściciel firmy posiada rachunek walutowy.

Kupno waluty w kantorze nie powinno uniemożliwiać rozpoznania różnic walutowych. Gdy podatnik ponosi wydatki za granicą, jest on zobowiązany do rozliczenia różnic kursowych. Aby to zrealizować musi wycenić wartość wydanego w obcej walucie kosztu a po dokonaniu zapłaty ustalić niższą lub wyższą jego wartość w stosunku do wartości tego kosztu w dniu zapłaty należności.

Joanna Walerowicz
www.gazetafinansowa.net