Komu należy się skrócona norma czasu pracy?

Na rynku pracy jest wielu młodych, kreatywnych i chętnych do pracy kandydatów. Nie należy jednak zapominać o osobach niepełnosprawnych, które również chciałyby prowadzić aktywne życie zawodowe. Każdy pracodawca, który zatrudnia kogoś takiego musi mieć świadomość, jakie ma zobowiązania i powinności.

Kodeks pracy daje osobom niepełnosprawnym możliwość skrócenia przysługujących godzin pracy, tj. osiem godzin dziennie i czterdzieści tygodniowo. Na pewno nie pozwala na ich wydłużanie i pracę zmianową. Aby przyszłego podwładnego uznać i zakwalifikować jako osobę niepełnosprawną musi posiadać stosowne dokumenty orzekające o stwierdzonej niepełnosprawności w stopniu lekkim (III grupa inwalidzka), umiarkowanym (II grupa) i znacznym (I grupa).

Okazuje się, że z niepełnego wymiaru godzin pracy powinni skorzystać inwalidzi I i II grupy. Wystarczy skierować się do lekarza prowadzącego, który wystawi odpowiednie oświadczenie i udostępni jako potwierdzenie wszystkie wyniki badań. Koszt wypisania i przeprowadzenia badań ponosi przełożony.

Ulgi powiązane z czasem pracy nie dotyczą osób, u których lekarz nie potwierdził przeciwwskazań do pracy na całym etacie. Kiedy jednak pozwoli na krótszy czas pracy, wówczas powinno zostać to zapisane na wyznaczonym druku wraz z określeniem terminu ważności zalecenia.

Przywilej krótszego czasu pracy jest uregulowany prawnie i mówi, że czas pracy może być skrócony o godzinę w ciągu dnia i redukowany do 35 godzin tygodniowo. Taki system pracy zostaje wdrożony w chwili, gdy przełożony otrzyma stosowny dokument od lekarza.

Justyna Błahut
www.gazetafinansowa.net