Postaw dach od podstaw

Dach jest zwieńczeniem każdego domu. Prace przy dachu są już końcową fazą budowy. W jakiej kolejności powinien przebiegać montaż blachy i jak zadbać o odpowiednią termo i hydroizolację?

Nie ma znaczenia, czy do pokrycia dachu użyjemy blachy płaskiej czy profilowanej, kolejność montażu będzie taka sama.

Najpierw rozpoczynamy od pomiaru dachu i oszacowania ile materiału i czasu będzie potrzebować zatrudniona przez nas firma dekarska (wiele firm ze sobą współpracuje: http://gwarantbud.pl/). Prace przy dachu są przede wszystkim uzależnione od pogody. Jeśli warunki pogodowe są sprzyjające, to nie powinny one zająć więcej, niż dwa tygodnie.

Gdy materiał zostanie dostarczony na miejsce budowy, ekipa powinna ponownie zmierzyć więźbę dachową (tj. konstrukcję nośną dachu), z uwzględnieniem wszystkich odchyleń pionowych i poziomych. Podczas pomiaru, analizuje się równość przekątnych połaci dachowych, kąty między poszczególnymi częściami. Ważne jest też, aby grzbiety krokwi tworzyły równe pole. Zanim dach zostanie pokryty, należy poprawić wszystkie nierówności i nieprawidłowości, korygując więźbę lub dopełniając ją podkładkami dystansowymi.

Kolejnym krokiem jest montaż izolacji przeciw wilgoci. Jeśli pokrywamy dach blachą profilowaną, konieczne jest przygotowanie rusztu. W przypadku blachy płaskiej należy wykonać pod nią sztywne poszycie.

Do więźby mogą być przymocowane tylko niektóre pokrycia, np. blachodachówki samonośne, albo blacha cynkowo-tytanowa. Następnie należy wykonać izolację z folii wstępnego krycia, zabezpieczająca przed wilgocią. Gdy się ją przymocuje (za pomocą zszywek do krokwi), można przystąpić do montowania rusztu nośnego. Jest on odpowiedni pod pokrycia dla blach profilowanych lub blach płaskich. Wzdłuż krokwi przybijane są drewniane kontrłaty, w poprzek od nich mocowane są łaty w określonych odstępach. Do blachodachówki samonośnej i paneli cynkowo-tytanowych nie używamy drewnianych kontrłat i łat, tylko metalowych profili nośnych.

Odmienna jest budowa konstrukcji nośnej pod pokrycia płaskie. W tym przypadku do krokwi musimy przybić sztywne poszycie, a nie izolację z folii (chociaż można też użyć wzmocnionej folii, albo membrany separacyjnej). Sztywne poszycie tworzy się z desek lub paneli drewnopochodnych. Mogą być one fabrycznie zabezpieczone przed działaniem wody, ale zdarza się też tak, że będziemy musieli sami je zaimpregnować przed czynnikami zewnętrznymi. Sztywne poszycie wymaga szczelnej hydroizolacji, wykonanej najczęściej z papy termozgrzewalnej. W tym etapie prac, należy pamiętać o zrobieniu otworów na wszelkiego rodzaju przewody i kominki.

Obróbki blacharskie

Bywa tak, że przed pokryciem, musimy zainstalować część obróbek blacharskich, np. pas nadrynnowy (który odprowadza wilgoć i skropliny spod pokrycia do rynien), haki rynnowe i rynny (np. koszowe, tj. obróbki blacharskie wewnętrznych styków połaci wymagane przy pokryciach z blachy profilowanej).

Przed pokryciem muszą być też zamontowane kratki lub grzebienie, uniemożliwiające dostanie się powietrza pod pokrycie.

Gdy skończymy montować konstrukcję nośną i izolację, możemy zacząć prace związane z kryciem dachu. Z blachy płaskiej tworzy się rąbki leżące i rąbki stojące, w skutek zawijania krawędzi taśm. Są one przymocowane do sztywnego poszycia metalowymi uchwytami, tj. żabkami. Gdy ich użyjemy, pokrycie nie będzie musiało być przybite gwoździami czy wkrętami.

Blachy profilowane, czyli trapezowe i blachodachówki, ułożone są jako zakładki. Przykręca się je do łat za pomocą specjalnych wkrętów farmerskich (tj. wkrętów z uszczelkami). Gdy już arkusze blachy trapezowej lub blachodachówki zostaną ułożone, należy jeszcze wykończyć kalenice i narożniki dachowe gąsiorami. Gąsiory to odpowiednio wyprofilowane obróbki, tego samego koloru i z tego samego surowca, co pokrycie dachowe.

Warto też wspomnieć o montażu elementów dodatkowych, które mają na celu ulepszenie funkcjonalności dachu, takich jak: kominki wentylacyjne oraz ławy kominiarskie i przeciwśnieżne.

Blachy można ciąć różnymi metodami: plazmową, tlenową lub plazmowo-tlenową (http://www.janus.com.pl/)

Pamiętaj o odpowiedniej izolacji

Tradycyjne materiały izolacyjne, takie jak wełna czy styropian, zostają zastąpione przez pianę poliuretanową. Jest ona jedynym materiałem termoizolacyjnym, produkowanym bezpośrednio w naszym domu. Firma izolująca nasze poddasze przytransportuje ją w metalowych pojemnikach ze składnikami, które po połączeniu i wymieszaniu stworzą pianę. Aby zaaplikować ją na poddaszu, potrzebny jest specjalny aparat, składający się z długiej i elastycznej rury.

Istnieją dwa typy piany poliuretanowej. Pierwsza to piana zamkniętokomórkowa, składająca się z zamkniętych pęcherzyków. Jest lekka, gdy wysycha staje się sztywna. Nie przepuszcza wody i jest odporna na wilgoć. Posiada wysoką termoizolacyjność.

Drugi rodzaj to piana otwartokomórkowa. Swoją strukturą przypomina gąbkę – jest złożona z wielu otworów i kanalików. Jest lżejsza i bardziej sprężysta od piany zamkniętokomórkowej, ale posiada też mniejszą izolacyjność cieplną i jest paroprzepuszczalna.

Trwałość pian jest szacowana na kilkadziesiąt lat, a nawet dożywotnio. Piany nie mogą mieć styczności z promieniami słonecznymi, ponieważ pod ich wpływem ulegają destrukcji. Warto też wspomnieć, że są one produktem łatwopalnym.

(Informacje pobrane ze strony: http://izosolux.pl)